سازمان حقوق بشر ایران؛ ۱۴ خرداد ۱۴۰۵: حسن و حسین امیری، دو برادر دوقلو و همپرونده، بر اساس قانون جدید مرتبط با اتهامات جاسوسی به اعدام محکوم شدند. حسن در جریان «جنگ ۴۰ روزه» در یک ایست بازرسی بازداشت شد و پس از پیدا شدن تصویری از یک محل بمبارانشده در تلفن همراهش، تحت شکنجه قرار گرفت تا علیه برادرش اعتراف کند.
بنابه اطلاع سازمان حقوق بشر ایران، حسن و حسین امیری، برادران دوقلوی ۲۰ ساله، با اتهام «همکاری با اسرائیل» در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شدند. جلسه رسیدگی به پرونده آنان را ایمان افشاری، رئیس این شعبه در ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ برگزار و چند روز بعد حکم را اعلام کرد. این دو برادر هماکنون در زندان قزلحصار کرج بهسر میبرند.
حسن امیری روز ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ در یک ایست بازرسی بازداشت شد. مأموران در تلفن همراه او تصویری از یک محل بمبارانشده پیدا کرده بودند.
یک منبع مطلع به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «حسن تحت شکنجه قرار گرفت تا اعترافات دروغین انجام دهد و بگوید که برادر دوقلویش حسین، تصاویر بیشتری را در لپتاپ خود نگهداری میکند؛ این درحالیاست که اساساً هیچیک از این دو برادر لپتاپ ندارند.»
در نهایت، حسین امیری، مکانیک خودرو که در یک تعمیرگاه در کرج مشغول به کار بود، روز ۳ فروردینماه ۱۴۰۵ بازداشت شد. شش روز بعد، هر دو برادر برای بازجویی به زندان قزلحصار منتقل شدند.
یک منبع مطلع دیگر به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «حسن و حسین تا ۱۸ سالگی در یک مرکز نگهداری کودکان زندگی میکردند. آنها زندگی بسیار سختی داشتهاند و هیچ عضو خانوادهای ندارند که بتواند پیگیر پروندهشان باشد.»
مجتبی کیان، نخستین فردی بود که پس از بازداشت در جریان «جنگ ۴۰ روزه» اعدام شد. اعدام او در پی دستور غلامحسین محسنیاژهای، رئیس قوه قضائیه، در ۹ فروردین ۱۴۰۵ صورت گرفت؛ بر اساس این دستور، پروندههای مربوط به اتهام همکاری با آمریکا و اسرائیل در شرایط جنگی بهصورت فوری و خارج از نوبت رسیدگی میشوند.
محسنیاژهای با اشاره به قانون موسوم به «تشدید مجازات جاسوسی» تأکید کرده بود که مجازاتهای مقرر در این قانون، از جمله اعدام و مصادره اموال، پس از رسیدگی قضایی و قطعیت حکم، بدون «اغماض و مماشات» اجرا خواهد شد. این دستور، زمینهساز تشدید برخورد قضایی با افرادی شد که به نگهداری یا ارسال اطلاعات، تصاویر و ویدئو از «مراکز حساس» برای رسانهها و شبکههای خارجی متهم شدهاند.