سازمان حقوق بشر ایران؛ ۱۰ خرداد ۱۴۰۵: حکم اعدام یک زندانی بلوچ بهنام الیاس زینالدینی با اتهام «محاربه» و «قتل عمد» یک مأمور نیروی انتظامی، در زندان مرکزی زاهدان بدون اطلاع خانواده و محروم از حق آخرین ملاقات به اجرا درآمد. او به یک بار اعدام و یک بار قصاص نفس محکوم شده بود.
بنابه اطلاع سازمان حقوق بشر ایران، سحرگاه روز شنبه ۲۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، حکم اعدام یک مرد بلوچ در زندان مرکزی زاهدان به اجرا درآمد. این زندانی که هویتش الیاس زینالدینی، حدوداً ۴۴ ساله، احراز شده است، با اتهام «محاربه» و «قتل عمد» یک مأمور نیروی انتظامی به اعدام و قصاص نفس محکوم شده بود.
یک منبع مطلع درباره پرونده این زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «اتهامات الیاس زینالدینی ترکیبی از موارد امنیتی و کیفری بود و او در دستگاه قضایی با دو حکم اعدام مواجه شد؛ حکم اعدام او در ارتباط با محاربه بود و حکم دیگر، قصاص نفس، برای مشارکت در یک درگیری مسلحانه در سال ۱۳۹۴ بود که منجرشد یک مأمور نیروی نظامی کشته شود. حکم او سرانجام بدون اینکه اجازه دیدار آخر با خانوادهاش را داشته باشد، اجرا شد.»
بهنظر میرسد که برای او حکم اعدام به اتهام «محاربه» اجرا شده باشد.
به گزارش حالوش، الیاس زینالدینی شهروند بلوچ اهل و ساکن شهرستان لاشار بود و از سال ۱۳۹۴ بازداشت و سرانجام پس از تحمل ۱۱ سال حبس، بدون اطلاع خانواده و محروم از حق آخرین ملاقات با بستگانش، به چوبه دار آویخته شد.
تا لحظه تنظیم این خبر، رسانههای داخل ایران و منابع رسمی اجرای این حکم را اعلام نکردهاند.
اعدام زندانیان بلوچ در ایران تناسبی با جمعیت این اقلیت ندارد و آمارها نشاندهنده تبعیض سیستماتیک در اجرای مجازات مرگ علیه این شهروندان است. بر اساس گزارشهای سالانه سازمان حقوق بشر ایران، اقلیتهای اتنیکی، بهویژه بلوچها، درصد قابلتوجهی از اعدامشدگان را تشکیل میدهند.
تصویر زیر متعلق به الیاس زینالدینی است:
