زندانی سیاسی ارغوان فلاحی در خطر اعدام؛ دیوان عالی حکم را تأیید کرد

براساس گزارش امتداد، ارغوان فلاحی یک هفته پس از ترور قضات دیوان عالی کشور، محمد مقیسه و علی رازینی، در بهمن ۱۴۰۳ بازداشت شد. با وجود آن‌که مشخص شد او هیچ نقشی در این ترورها نداشته است، اما شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی، معروف به «قاضی مرگ»، او را به اتهام بغی (قیام مسلحانه) از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم کرد. این حکم در شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور نیز تأیید شد. به‌گفته وکیل ارغوان فلاحی، هیچ سلاحی از موکلش کشف نشده است. با این‌حال دیوان عالی کشور، درخواست اعاده دادرسی او را بر اساس ماده ۴۷۴ رد کرده است. 

ارغوان فلاحی، ۲۴ ساله، در جریان اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ۱۳ آبان ۱۴۰۱، همراه با پدرش، نصرالله فلاحی، زندانی سیاسی، و برادرش، اردوان، هنگامی که در منزل یکی از دوستانشان در شیراز اقامت داشتند، بازداشت شد. او در اسفند ۱۴۰۲ به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به دو سال حبس محکوم شده بود. ارغوان به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به دو سال حبس محکوم شد. او که در آن زمان با قرار وثیقه آزاد بود، با احتساب مدت بازداشت، دوران محکومیتش پایان‌یافته تلقی و رسماً آزاد شد.

براساس گزارش امتداد، ارغوان در ۶ بهمن ۱۴۰۳، یک هفته پس از ترور قضات دیوان عالی کشور، مقیسه و رازینی، بار دیگر بازداشت شد.

بر پایه این گزارش، در جریان جنگ ۱۲روزه و بمباران زندان اوین، ارغوان با وجود آن‌که پس از اصابت بمب به ورودی و پست نگهبانی امکان فرار داشت، در زندان ماند و به کمک کارکنان مجروح شتافت. او با استفاده از لباس خود، جلوی خونریزی یکی از کارکنان زندان را گرفت و تا رسیدن نیروهای امدادی، عملاً جان او را نجات داد.

ارغوان پس از آن مدتی به ندامتگاه مرکزی تهران بزرگ (فشافویه) و زندان قرچک منتقل و سپس به زندان اوین بازگردانده شد؛ او اکنون در این زندان محبوس است. نصرالله فلاحی، پدر ارغوان، که دوران محکومیت چهار ساله خود را در ندامتگاه مرکزی تهران بزرگ می‌گذراند، پیشتر درباره وضعیت دخترش درخواست کمک کرده بود.

در سال ۱۴۰۵، دست‌کم ۹ زندانی سیاسی وابسته به سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شده‌اند که هر ۹ مورد بین ۱۰ فروردین تا ۳ اردیبهشت انجام شده است.

از سال ۲۰۱۱ تا دسامبر ۲۰۲۳ هیچ موردی از اعدام زندانیان سیاسی زن ثبت نشده بود؛ در آذر ۱۴۰۲، نسیم نمازی در زندان مرکزی ارومیه اعدام شد.

ایران بالاترین تعداد ثبت‌شده اعدام زنان در جهان را دارد. سازمان حقوق بشر ایران در دی ۱۴۰۳ گزارشی با عنوان «زنان و مجازات اعدام در ایران: دریچه‌ای به آسیب‌شناسی جنسیتی مجازات مرگ» منتشر کرد که به تجربه معاصر زنان در معرض مجازات اعدام می‌پردازد و بر قوانین تبعیض‌آمیز و عوامل اجتماعی مؤثر بر تداوم این وضعیت تمرکز دارد.