پوران ناظمی

سن: ۵۵ سال
حوزه فعالیت‌: فعال مدنی
وضعیت: آزاد با وثیقه
وضعیت حقوقی: پرونده باز دارد
حقوق نقض‌شده: بازداشت خودسرانه، حبس انفرادی طولانی‌مدت، محرومیت از حق دسترسی به وکیل، فقدان دادرسی عادلانه و روند قانونی، آزار جسمی و جنسی در زمان بازداشت، آزار و اذیت خانواده

پوران ناظمی، فعال مدنی، شاعر و نویسنده، سال‌ها از زندانیان سیاسی و فعالان مدنی حمایت کرده و در جنوب شرقی ایران، برای توانمندی زنان و حمایت از کودکان، تلاش کرده‌ است. او در کارزارهای مخالفت با اعدام شرکت داشته و یکی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی است که استعفای علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی را خواستار شدند.

ناظمی به‌دلیل فعالیت‌های مدنی از سال ۱۳۶۵ (زمانی که نوجوانی ۱۵ ساله بود) بارها احضار و چندین‌‌بار بازداشت شده است. او در ۶ خرداد ۱۴۰۰ همراه با جمعی از زندانیان سابق از آمران و عاملان آزار زندانیان در سلول‌های انفرادی شکایت کرد. چند روز بعد، در تجمعی اعتراضی مقابل زندان مرکزی شیراز (عادل‌آباد) در حمایت از برادران افکاری شرکت کرد که بار دیگر بازداشت و پس از ساعاتی آزاد شد. یک ماه بعد، این فعال مدنی، در دو تجمع اعتراضی، یکی در حمایت از معترضان خوزستانی و دیگری علیه طالبان، بازداشت و هر دو بار در همان روز آزاد شد. در حمله مأموران امنیتی و لباس شخصی به شرکت‌‌کنندگان در تجمع دوم، بینی و دنده او دچار شکستگی شد. 

یک سال بعد، ۲۷ مهر ۱۴۰۱، نیروهای امنیتی به منزل  ناظمی هجوم بردند و او را بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل کردند. در ۱۲ بهمن ماه همان سال، نیروهای امنیتی او را که به‌تازگی از زندان آزاد شده بود، به‌همراه خواهرش، هنگام ملاقات با پدر بیمارشان در بیمارستان مهرگان کرمان، با خشونت و تعرض جنسی بازداشت کردند. او ابتدا به کلانتری ۲۱ کرمان (بازداشتگاه مواد مخدر) و سپس به زندان مرکزی کرمان منتقل و پس از چند روز با وثیقه آزاد شد.

شعبه اول دادگاه انقلاب جیرفت در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۴۰۲ او را به «محاربه» و «افساد فی‌الارض» متهم کرد. «اهانت به مقدسات اسلام، بر هم زدن امنیت کشور، تشویق مردم به ارتکاب جرم و جنایت، توهین به مقامات، اقدام مسلحانه علیه جمهوری اسلامی، تبلیغ علیه نظام و محاربه و افساد فی‌الارض» ازجمله اتهام‌های او بودند. با صدور این حکم، ناظمی اعلام کرد در دادگاه‌های جمهوری اسلامی شرکت نخواهد کرد و برای حدود دو سال به‌صورت مخفیانه زندگی کرد، اما همچنان به فعالیت‌های مدنی خود ادامه داد. فیلم مستند «پناهگاه ۲۵» براساس زندگی مخفیانه او ساخته شده است.

این فعال مدنی در یک پیام ویدئویی به تاریخ ۱۸ بهمن ۱۴۰۳ گفت که به‌دلیل افشاگری درباره فساد سیستماتیک مسئولان در جنوب کرمان، مسئولان قوه قضائیه و اطلاعات سپاه پاسداران او را مهدورالدم خوانده و از مردم خواسته‌اند تا او را به قتل برسانند.

بعد از ماه‌ها بلاتکلیفی، و در حالی که به نظر می‌رسید پرونده‌اش مختومه‌ شده است، شعبه ۱ بازپرسی جیرفت در شهریور ۱۴۰۴ کیفرخواست دیگری علیه او صادر کرد و به او اعلام شد پرونده پیشین با اتهام‌های «افساد فی الارض و محاربه» مورد بررسی مجدد قرار گرفته است. 

۲۱ آذر ۱۴۰۴، در مراسم هفتم خسرو علیکردی، وکیل دادگستری که به طور مشکوکی جان باخت،  پوران ناظمی همراه با چند فعال مدنی دیگر با خشونت و ضرب‌وشتم در مشهد بازداشت شدند. پس از انتقال به زندان، وضعیت جسمانی او در اثر فشار بازجویی‌ها به‌شدت وخیم شد، به‌طوری‌که خواهرش اعلام کرد او در اوایل بهمن ۱۴۰۴ در حالت کما به بیمارستان منتقل شده است. درنهایت، در ۱۵ بهمن ۱۴۰۴، پس از پایان بازجویی‌ها و به‌دلیل وخامت وضعیت جسمی، با قرار وثیقه به‌طور موقت آزاد شد.