نماینده همبستگی جمهوریخواهان ایران، با تأکید بر ضرورت توجه به فشارهای داخلی و خارجی بر مردم گفت: «باید بدون لکنت زبان، جنگ، تحریم و محاصره دریایی را محکوم کنیم؛ زیرا اینها مردم را فقیر و فقیرتر میکند.» او همچنین خواستار تمرکز نیروهای سیاسی بر اشتراکات و گسترش همکاریهای حقوق بشری شد.
به گزارش سازمان حقوق بشر ایران، حسین بحیرایی این سخنان را در کنفرانس «بحران حقوق بشر در ایران؛ از اصول مشترک تا اقدام مشترک» بیان کرد. این کنفرانس روزهای ۳ و ۴ مهرماه ۱۴۰۵ (۲۵ و ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶)، با حضور نمایندگان احزاب و سازمانهای سیاسی در اسلو، پایتخت نروژ، برگزار شد و ششمین کنفرانس از مجموعه «ایران و گذار از استبداد» به ابتکار و میزبانی سازمان حقوق بشر ایران بود.
بحیرایی با تشبیه وضعیت حقوق بشر به مراحل مراقبت پزشکی، از پیشگیری، درمان، توانبخشی و حمایت و تسکین سخن گفت. او وضعیت ایران را وخیمتر از آن دانست که فعالیت حقوق بشری صرفاً بر پیشگیری متمرکز بماند: «مردم در تأمین نیازهای اولیه خود ماندهاند.»
او با اشاره به مشکلات معیشتی و دسترسی به دارو و مواد غذایی، بر ضرورت پیوند فعالیت حقوق بشری با نیازهای روزمره مردم تأکید کرد. نماینده همبستگی جمهوریخواهان ایران همچنین درباره احتمال جنگ داخلی هشدار داد و گفت چنین وضعیتی میتواند کشور را برای سالها از امکان حفاظت از حقوق انسان دور کند.
بحیرایی در تشریح فشارهای خارجی، جنگ، تحریم و محاصره دریایی و هوایی را عامل تشدید فقر دانست و اثربخشی تحریمها در تضعیف حکومت را زیر سؤال برد: «نتیجه آن فقط ضعیفترشدن مردم و کوچکترشدن طبقه متوسط است.»
او در بخش دیگری از سخنانش، برخورد امنیتی حکومت با مردم را نقد کرد و گفت جمهوری اسلامی و سپاه میکوشند با بسیج خیابانی و استفاده از پول و تبلیغات، تصویر دیگری از جامعه به جهان ارائه کنند.
بحیرایی سپس به رابطه دولت، مردم و سرمایه پرداخت و گفت توسعه نیازمند دولتی پاسخگو به خواست عمومی و دسترسی به منابع است. او با انتقاد از ابهام در سرنوشت درآمدهای نفتی گفت: «رئیسجمهوری داریم که نمیتواند درباره سرمایههای کشور تصمیم بگیرد.»
او تمرکز پروژههای کلان در اختیار ستاد اجرایی فرمان امام و قرارگاه خاتم را از عوامل تضعیف پیوند دولت و مردم دانست و گفت منابع از چرخه توسعه خارج و صرف امور دیگری میشود.
نماینده همبستگی جمهوریخواهان ایران همچنین از غیبت شماری از گروههای سیاسی در نشست انتقاد کرد: «در چنین نشستهایی که میتوان از حداقل حقوق مردم ایران حمایت کرد، جای این گروهها بسیار خالی است.» او با اشاره به تعبیر «اپوزیسیون نامتجانس»، خواستار روشنشدن برنامه و راهبرد نیروهای مخالف شد.
بحیرایی در عین قدردانی از تلاش برگزارکنندگان، بر ضرورت گسترش این جمع تأکید کرد: «باید بیشتر بر نقاط مشترک تمرکز کنیم و دیگر گروههای اپوزیسیون و روایتهای متفاوت را نیز به این جمع بیاوریم.»
او ابراز امیدواری کرد که در نشستهای آینده، جریانهای سیاسی بیشتری حضور داشته باشند. بحیرایی با اشاره به مشارکت نمایندگان کردستان، آذربایجان، خوزستان، بلوچستان و ترکمنصحرا، از کمرنگبودن حضور جریانهای سیاسی مرکز انتقاد کرد و گفت: «گویی مرکز هیچ نقشی در حقوق بشر ندارد و برایش مهم نیست که در پیرامون چه اتفاقی میافتد.»